اختلال اضطراب جدایی چیست؟
طبق راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی اضطراب جدایی عبارت است از ترس و نگرانی مفرط از جدایی از منزل و افراد دلبسته که متناسب با سن کودک نیست و در کارکردهای روزمره تداخل ایجاد میکند.
علائم اضطراب جدایی
حداقل سه مورد از علائم زیر باید وجود داشته باشد تا تشخیص اختلال اختلال اضطراب جدایی گذاشته شود
1- ناراحتی مفرط مکرر در مواقعی فرد از منزل یا افراد دلبسته(والدین – مراقب اولیه)جدا شده یا احتمال جدایی می دهد
2- نگرانی مفرط و مداوم در مورد واقعه ای ناخواسته که موجب جدا شدن از یک فرد در مورد دلبستگی اصلی گردد
3- نگرانی مفرط و مداوم در مورد از دست دادن یا آسیب دیدن احتمالی
4- بی میلی یا امتناع مداوم از بیرون رفتن، دور شدن از منزل، مدرسه رفتن، سرکار رفتن یا هر جای دیگر به دلیل ترس از جدایی
5- بی میلی مستمر و شدید از اینکه بدون حضور افراد مورد دلبستگی در خانه یا مکان های دیگر تنها بماند
6- بی میلی یا امتناع از خوابیدن دور از خانه یا اینکه در منزل نمی خوابد مگر اینکه کنار فرد مورد دلبستگی اصلی باشد
7- کابوس های شبانه مکرری که موضوع آن ها جدایی است
8- حکایات مکرر جسمی هنگام جدایی از اشخاص مهمی که به آنها دلبسته است یا احتمال جدایی میرود.
درمان اختلال اضطراب جدایی
درمان های مختلفی برای این اختلال وجود دارد که از جمله آنها می توان به درمانهای رفتاری، شناختی رفتاری، دارو درمانی و بازی درمانی اشاره کرد.
▪️رفتار درمانی: در این نوع درمان که بیشتر برای کودکان به کار میرود، کودک قدم به قدم از مراقب اولیه خود جدا میشود تا بالاخره بتواند از مراقب خود به طور کامل جدا شود
▪️درمان شناختی رفتاری : در این نوع درمان که برای نوجوانان مناسب تر است، نوجوان یاد میگرد چگونه با ترس خود از جدایی رو به رو شود و آن را مدیریت کند.
▪️ دارو درمانی: این درمان زمانی به کار میرود که اضطراب جدایی شدید باشد و درمان های فوق جوابگو نباشند
▪️بازی درمانی: همان درمان شناختی رفتاری برای کودکان کم سن و سال است که به آنها امکان داده میشود تا در اعمال تغییرات درمان بخش خود شرکت داشته و بر مشکلاتشان فائق آیند. برای فهم شناخت درمانی به خردسالان، می توان از عروسک های نمایشی، حیوانات عروسکی، کتاب و دیگر اسباب بازی ها استفاده کرد.
منبع DSM 5
